ماشین زمان

شب با یدونه شمع بوی عود و ساز من با یه قاب عکس دورهمیم باز تو منو یادت نمیاد آخه غم بدتر از این مگه هست کاش بشه برگردیم عقب با یه ماشین زمان اگه هست امون به همون ازمون که نموند و رفت همون که نموند که نمونده حرف همونی که مستی عشق و پروند و رفت امون از همون که چشماشو بست رو اشکی که بود و هنوزم هست هنوزم فکرش تو هرشب و هروزم هست از بس میخواستمش از قصد نبود حسم بهش از بعدا عوض نبود هرکار کردم براش نه بس نبود من که جز اون کسی قصدم نبود کسی جز اون به همه چی قسم نبود بعد فهمیدم با من دلش اصلا نبود هیچکس دوست نداشت عین منو میگفتی هیچکس نیست بین منو چه سادگیم بود عیب منو دروغ میگفتی تو هی به منو میگفتی هیچی نمیخوای غیر منو