گلای باغچه

چطور راضی به رفتنش کنم بخدا سخته دلت مگه میشه صدا خندیدنات به این سادگی از یادم بره تو از حالمو این دردای من چیزی نمیدونی ببین یه وقتایی باید دل بکنه آدم بره جای تو حرف میزنم من هرشب با گلای باغچه میخوام این قلبو درارم بزارم گوشه ی طاغچه ما نشد حتی یبارم کوچمون چراغونی شه کی اصن فکرشو میکرد آخر قصمون این شه کاش میشد باز با هم شب به دریا بزنیم قایقش از من چشم بزاریم مثل اون قدیما برم قایم بشم من بعد تو بگو برا کی برم لباس قشنگامو بپوشم تو نمیدونی اما غمت بد سنگینه رو دوشم جای تو حرف میزنم من هرشب با گلای باغچه میخوام این قلبو درارم بزارم گوشه ی طاغچه