صورتی

نه میشی لیلی و باور کنی تو جنونمو نه شیرین میشی بهم بریزی قند خونمو یه حس عجیبی ام میون این دیوونگیت هم رفتنی هستی هم میخوای کنارم بودنو تو یه خونه باشیم و نباشه قهر الکی یه اتاق باشه با دیوارای ناز صورتی یه صدای خنده دختر کوچیکم بیاد واسه یه لحظه هم از جلو چشمام کم نشی هی برام بخندین و منم فقط نگاه کنم چشمامو هر روز برای دیدن تو وا کنم انقده شبیه تو باشه که اشتباهیم جای اسم دخترم اسم تورو صدا کنم من صدا کنم ... بیا خونه ببینی من عادت ندارم نبود صداتو چقدر واسه تو خوندم تو گوشت بگیری بخوابی شبا تو بیا جلو ببینی میبینی دلم تنگ شده باز برا تو بازم واسم بخندی و بشینی ببافم دوباره موهاتو