روزِ موعود

دلم تنگه نمیدونم واسه چی، نمیدونم برای دیدن کی، دلم میخواد بخونم با دلِ تنگ، از اندوهی که دارم واسه یکی، دلم تنگه برای شهرِ پردود، برای اضطرابِ روزِ موعود، برای خاطرات رفته بر باد، برای خوش خیالی های مردود، برای شب برای غیبتِ ماه، برای جمعه شنبه های در راه، برای جاده های روشنِ روز، برای رفتن و یک پای همراه، عمر و جوونیم چه به پووچی گذشت، رفتنیا رفت و دیگه برنگشت، حتی زمین به دور خورشید و ماه، مثل گذشته ای که می گشت نگشت، گذاشتم پشت سر گذشته ها رو، سپردم دست باد خاطره ها رو، به شوق دیدن فردای بهتر، بهاری کردم این بار باورامو، به امروزِ ندیده خنده کردم، امیدمو به فردا زنده کردم، به سوی شهر شادی پر کشیدم، به آزادی سلامی تازه کردم، عمر و جوونیم چه به پووچی گذشت، رفتنیا رفت و دیگه برنگشت، حتی زمین به دور خورشید و ماه، مثل گذشته ای که می گشت نگشت،