شمال

بیا بازم مثل قدیم، با هم دیگه بریم شمال دلم گرفته، راضی ام به این خیالای محال منو ببر، تا آخر جاده ی چالوس ببرم تا شیشه ی بارونی خیس اتوبوس ببرم تا جای پات رو ماسه ی داغ متل قو ببرم تا آخرین دلهره ی نگاه آهو ببرم منو ببر تا گم شدن تو اون چشای بی قرار تا ساختن قصر شنی رو ساحل دریاکنار دلم پره بیا بازم با هم دیگه بریم سفر جای ما اون جا خالیه، منو ببر، منو ببر یه عمره جاده ی شمال منتظر عبور ماس نمی دونه یکی از اون دو تا قناری بی صداس یادش به خیر لحظه ای که چشمای ما دریا رو دید نور چراغ زنبوری، رستوران اسب سفید یادش به خیر شنای ما میون موجای بلا خاطره های مشترک وقت سفر تو جنگلا دلم پره بیا بازم با هم دیگه بریم سفر جای ما اون جا خالیه، منو ببر، منو ببر یه عمره جاده ی شمال منتظر عبور ماس نمی دونه یکی از اون دو تا قناری بی صداس