دست های تو

ای که بی تو خودم و تک و تنها میبینم هرجا که پا میذارم تو رو اونجا میبینم یادم چشم های تو پر درد و غصه بود قصه ی غربت تو قدر صد تا قصه بود یاد تو هرجا که هستم با من داره عمر من و آتیش میزنه تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد گونه های خیسم و دست های تو پاک میکرد حالا اون دست ها کجا است اون دو تا دست های خوب چرا بی صدا شده لب قصه های خوب من که باور ندارم اون همه خاطره مرد عاشق آسمون ها پشت یک پنجره مرد آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده انگار از اون بالا ها گریه هام و ندیده یاد تو هرجا که هستم با من داره عمر من و آتیش میزنه یاد تو هرجا که هستم با من داره عمر من و آتیش میزنه