نگفتم چرا گفتم

نگفتم تو سرت فکره سفر داری نگفتم چرا گفتم نگفتم کسیرو تو زیر سر داری نگفتم چرا گفتم وای که دلم خونه از اون وقتیکه میدونه تو هم کارات همش فکره و افسونه کارم گذشته از گله زندگی باتو مشکله انقده سخته زندگی دل که نداره حوصله ظاهرو باطنت دوتا ست دل که نگو سر به هواست فرق میون منو تو ببین کجا تا به کجاست وایکه دلم خونه از اون وقتی که می دونه تو هم کارات همش فکره و افسونه تو قصه ها نخوندم تو کوچه ها ندیدم من این همه بلارو از عشق تو کشیدم عمر خوشی کوتاه بود غم آخه توی راه بود ازبس زیاده غصه اون آخراشه قصه وای که دلم خونه از اون وقتیکه میدونه تو هم کارات همش مکره و افسونه