بی قرار

بیقرارم نکنی طاقت عاشقی و عشق ندارم به خدا تو یه وقت عاشق زارم نکنی من یه بوته ی گلم که رو به پرپر و خزونم تو من و خشکیده و خارم نکنی یه باری از رو دوشت برنداشتم یه غم داشتی هزار تا روش گذاشتم میدونم که راه من از تو جداست میدونم که چشم تو خونه خرابم میکنه ذره ذره قطره قطره میدونم میکشه آبم میکنه تو کارت مهربونی بود تو عشقت آسمونی بود تو بهار و نورسی تو رو میخواد هر کسی ولی من رو به زوالم جون نداره پر و بالم تو سرا پا خواهشی تشنه ی نوازشی شادی و شیرین و ناز بیقرار و پر نیاز ولی من ولی من مرده ی غم گوشه گیر و سر به زیر دل من خسته ی عشق از محبت سیره سیر تو دیگه نکش منو با خنجر نامهربونیت تو دیگه نکش منو با عطر و بوی نوجوونیت میدوم یه روز جلو چشم تو پر پر میزنم میمیرم دود میشم پیش تو نابود میشم آخه تو کجا بودی از کدوم شهر اومدی کی بهت گفته بیای منو آتیش بزنی دود کنی منو نابود کنی تو کارت مهربونی بود تو عشقت آسمونی بود