مجنون نبودم

مجنون نبودُم مجنونُم کردی از شهر خودُم بیرونُم کِردی یار کدوم کوه و کمر بوی تو داره یار کدوم مه جلوه ی رویه تو داره همون ماهی که از مغرب زند فریاد نشون از داغه ابروی تو داره مجنون نبودم مجنونوم کردی از شهره خودم بیرونوم کردی یار الا دختر که موهای تو بور یار به حموم میروی راهه تو دوره به حموم میروی زودی بیای یار که آتش بر دلوم مثل تنور مجنون نبودم مجنونوم کردی از شهره خودم بیرون کردی یار ستاره در هوا نقش زمینه یار خودم انگشتر یارم نگینه خداوندا نگهداره نگین باشد که یار اولو آخر همینه مجنون نبودوم مجنونم کردی از شهر خودم بیرونوم کردی یار