بن بست

چقدر از فکر رفتنت غم و وحشت به دلم دارم چقد ترس چقدر آشوب چقدر تشویش به دل دارم کجا رفت اون غرور سربلند و من منی هام چی شد اون همه اعتماد بنفس و سرکشی هام نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم هوا بارونی و شب تاریک و دل توو دلم نیست انگار جون میکنم طوفانی ام آرامشم نیست سحر نزدیک و چشم های خیسم بیداره بیدار نمیدونم چرا خواب خوشی بر بالشم نیست سحر نزدیک و چشم های خیسم بیدار بیدار نمیدونم چرا خواب خوشی بر بالشم نیست نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم نمیدونم چرا آشفته حال و گوشه گیرم همه میخوان که من باشن و من از خودم سیرم پر از آدم به دورم شب و روز حلقه بستن ولی انگار تک و تنها ته بن بست نشستم