بوسه باد

بوسه باد خزونی با هزار نامهربونی زیر گوش برگ تنها میگه طعمه خزونی برگ سبز و تر و تازه رنگ سبزشو می بازه غرق بوسه های باد و وحشت روزای تازه می کَنه دل از درخت و میشه آواره کوچه کوچه ای که یادگارِ روزای رفته و پوچه می شینه گوشه کوچه چشم به آسمون می دوزه می کُنه یاد گذشته دلش از غصه می سوزه یاد باد یادِ گذشته شاد باد این دلِ زرد و تهی در حسرتِ دیدار باد یادِ روزایی که کوچه زیر سایه تنم بود مهربون درختِ عاشق مستِ عطر نفسم بود سهمِ من از بوسه باد چی بگم ای داد و بیداد همه زردی و تباهی مُردن و رفتن از یاد سهمِ من از بوسه باد چی بگم ای داد و بیداد همه زردی و تباهی مُردن و رفتن از یاد