«منال نه بوم

اگر عمری جوانی و گنجی به تو بخشی منال نه بون / له ایواری ته نیای دا بد مست نه بوم خیال نه بو اگر غرقی اویند بوم خو بالندی به بال نه بوم / یان هناری دار هه تاوی ناو بفرکه ی مغریب نه بوم برو ایتر جاره کی تر تو به نرمی نام بینیه وا / من بفر بم تو خوره تاو هر ابه بتوی ته وا اگر هاتم پیامه ک بوم له کانی له روشن تر / وک پروانه له و ده و بهار بی زمان و غریبم به لام حیف بو هزاران حیف توسه برت درک و خار بو / اوین لای تو هر درو بو بیابانی پر له مار بو برو ایتر تازه هرگیز نه وی دلم نادم به تو / هرگیز مه لی خوشه ویستی نا فرنمه باغچه ی دلی تو اگر عمری جوانی و گنجی به تو بخشی منال نه بوم / له ایواری ته نیای دا بد مست نه بوم خیال نه بو اگر غرقی اویند بوم خو بالنده ی به بال نه بوم / یان هناری دار هه تاوی ناو بفره که ی مغریب نه بوم برو ایتر جاره کی تر تو به نرمی نام بینیه وا / من بفر بم تو خوره تاو هر ابه تو بتوی ته وا