چهار فصل

خدا اون روزی که داشت رویه فصلها اسم میذاشت یاده چشماتو نداشت اگه داشت که غم نداشت به جایه (چهار تا فصل) اسم چشماتو میذاشت اگه فصل های خدا یک به یک جدا جدا چشم تو فقط داره راز چهار فصلو یجا چشم تو وقتی میباره آبی بهارو داره وقتی با غم هم نشینه پاییزو یادم میاره وقتی سرخ از شرم عشقه ظهره تابستونی اون وقتی خالی میشه از عشق میشه عصر هایه زمستون راز چشماتو فقط من می دونم چهار فصل ساله خدا هم اگر بگرده پیدا کردنش محاله راز چشماتو فقط من می دونم چهار فصل ساله خدا هم اگر بگرده پیدا کردنش محاله راز چشماتو فقط من می دونم چهار فصل ساله خدا هم اگر بگرده پیدا کردنش محاله راز چشماتو فقط من می دونم چهار فصل ساله خدا هم اگر بگرده پیدا کردنش محاله