کافه

بدم تیه ی و او کافه و خومو کرمانشا پیک و پیک سلامتی او کسه هیشتمه جا نیسد ولی دو پیک ارا هردوگمان رشانم بعد تو هرکسی دیم دامه قلبی شکانم ناله ی قدیدمیم باید گوشه ی یه شهر پر بکی ای شهره و غم باید دواره عادت بکی شاید بکفیده یادم دلد ارام تنگو بو شاید بعد ای آهنگه چاود نازد ترو بو کیوچه و کیوچه ای شارو او شار بگردم شوند کرمانشاه شاباد تو خود زانیدن تمام دنیامی تو بغض و سوز اوج صدامی ای شهره گشت زانسن خط قرمز مه بید مخاطب ای شعرو آهنگیل مه تونید دواره چمه بان سلامتی او روژیله ای پیکه و یاد او دوران او قصیله به جز مه و هیچکسی و ناو دنیا فک نکه کس جور مه دوسد نیری و حس مه شک نکه صدای مه و عشق خود ناله ی چوده آسمان دیوری تو زره زره داغان کرد قلبم شکان کیوچه و کیوچه ای شارو او شار بگردم شوند کرمانشاه شاباد تو خود زانیدن تمام دنیامی تو بغض و سوز اوج صدامی