تنهایی

از روزي که تو رفتي پريده رنگ شادي اما خورشيد ميتابه مثل يه روز عادي چطور هنوز پرنده داره هواي پرواز چطور هنوز قناري سر ميده بانگ آواز مگر خبر ندارن تو رفتي از کنارم چرا بهت نگفتن بيتو چه حالي دارم به چشم خسته من آسمون از سنگ شده لعنت به اين تنهايي دلم برات تنگ شده آفتاب نشسته روي گلهاي سرخ قالي خيال تو کنارم تو اين اتاق خالي عطر تنت پيچيده توي اتاق خوابم با تو چه جون گرفته ترانه هاي نابم از تو هزارتا قصه چه جاودانه ساختم قلب پر از غرورو چه عاشقانه باختم به چشم خسته من آسمون از سنگ شده لعنت به اين تنهايي دلم برات تنگ شده شبها با ياد عشقت به قتل خود نشستم صد بار ازت بريدم صد بار ازت شکستم اسمت به روي لبهام توي ترانه هامه بغض گرفته عشق تو غربت صدامه قلب پر از سکوتم دلتنگ از اين جدايي بيتو ببين چه سرده تابستون تنهايي به چشم خسته من آسمون از سنگ شده لعنت به اين تنهايي دلم برات تنگ شده