ای شوکت بودنم

ای شوکت بودنم رؤیای آسودنم دریا دلی خسته بودم بر باد و پر بسته بودم بوی عزیز تنت صبح خُتَن می‌نمود ابریشمین شهر چشمت بر روی جانم گشوده با رنگ دل شعله زد گلهای قصر شبم لبریزِ از تو شده آواز و پرواز ماه منیر منی مولا و پیر منی خورشید یادت شده با سینه دمساز ای شوکت بودنم رویای آسودنم دریا دلی خسته بودم برباد و پر بسته بودم بوی عزیز تنت صبح خُتَن می‌نمود ابریشمین شهر چشمت بر روی جانم گشوده آئینه ‌دار دل شدی واحد شدی، کامل شدی با ماه پنهان نامت آغاز بانوی ابر و خواهشی دریایی از آرامشی جادوی حرفت سودای پرواز دیوار دل شکستی بر موج دل نشستی از من به ما رسیدی تا در به غیر بستی ای شوکت بودنم رویای آسودنم