کنارم بشین

تا آساید دل آزارم بنشین به کنارم بنشین بنشین ای گل به کنارم بنشین دل زارم بنشین سوز دل می دانی بنشین تا بنشانی آتش دل را یک نفس مرو که جز غم همنفس ندارم یار کس مشو که من هم جز تو کس ندارم ای پری بنه به یک سو ناز و دلفریبی تا نصیبی از تو یابد جان بی نصیبی ماه من به دامنم بنشین ، کز غمت ستاره بارم شکوه ها ز دوریت هر شب ، با مه و ستاره دارم من چه باشم بسته ی بندت نیمه ی جانی صید کمندت آرزومندت از غمت چون ابر بهارم ای به از گل های بهاری روی دلبندت ای شمع و طرب سوزم همه شب بنشین که شود طی شب تارم بنشین به کنارم بنشین مرو مرو مه بی تابم من درون آتش و آبم من از غمت چون ابر بهارم ای به از گل های بهاری روی دلبندت ای شمع و طرب سوزم همه شب بنشین که شود طی شب تارم بنشین به کنارم بنشین مرو مرو مه بی تابم من درون آتش و آبم من