آن زمان

آن زمانی که بهار در سبد جا میشد قطره های بارون همه دریا میشد آن زمانی که طلوع پشت هر پنجره بود و حریر سادگی تن هر خاطره بود آن زمان که هر نگاه فرصت دیدن بود پرسش عشق را هم وقت پرسیدن بود آه چه فرصت ها که از دست دادیم قلب کوچه رو به بن بست دادیم راهی سراب و رویایی شدیم ما اسیر درد تنهایی شدیم آن زمانی که گندم اعتبار خاک بود مثل حس پرواز آسمان هم خاک بود از پرنده در قفس ما چه مغموم بودیم مثل حس کودکی ما چه معصوم بودیم آه چه فرصت ها که از دست دادیم قلب کوچه رو به بن بست دادیم راهی سراب و رویایی شدیم ما اسیر درد تنهایی شدیم آن زمان زیبا بود چون دیار قصه ها و چه بی تکرار بود چون نخستین بوسه ها عطر نان گرم عشق در هوای خانه بود و بزرگترین گناه کشتن پروانه بود آه چه فرصت ها که از دست دادیم قلب کوچه رو به بن بست دادیم راهی سراب و رویایی شدیم ما اسیر درد تنهایی شدیم آه چه فرصت ها که از دست دادیم قلب کوچه رو به بن بست دادیم راهی سراب و رویایی شدیم ما اسیر درد تنهایی شدیم