مطرب پیر

گدایان بهر روزی طفلشان را کور میخواهند طبیبان جملگی مخلوق را رنجور میخواهند تمام مرده شویان راضین بر مردن مردم بنازم مطربان بنازم مطربان چون خلق را مسرور میخواهند آدما آدما آی آدما مطرب بزمتون منم میزنم و میرقصم و خوب میخونم باعث شادیمو دوستم دارین کی شده من از خودم حرف بزنم مطربی پیرم به ظاهر شوخ و شاد شادم از این که نبردینم ز یاد چهره م خندون و لب هام نغمه خون اما دل گریون چو ابره آسمون من شکست خوردم در عشقو زندگی روی احساسم شدم آوازه خون مطربی پیرم به ظاهر شوخ و شاد شادم از این که نبردینم ز یاد نه صدای خوندنی مونده برام نه دیگه قدرته راه رفتن به پام جمله و ترانه مردن رو لب هام باز به عشق شما در میاد صدام مطربی پیرم به ظاهر شوخ و شاد شادم از اینکه نبردینم ز یاد آی آدما دوستم دارین آی آدما دوستم دارین میخوام براتون بخونم می خوام براتون بخونم تا اون جایی که می تونم ای ولا