ما

محکم تر أ کوه لایِ کلی دشمن و دوست اون وایساد و پشتمو دوخت انگار این دفعه نوبتمون شده بود یه چی میگفت نه این دفعه رو بمون هر چی دلت میخواد و بگو زندگی کوتاهه مثِ دور موت خودت خوب میدونی پس بُکن و بتون درس و تعطیل کردم أ بیخ خندیدن بهم و قلبم نریخت این مسیر برگشتنی نبود نبود مثِ هر رفتنی من اومدم ما شم با تو توو جاده خاکی همراه شم با تو هیچی از این دنیا توو جیبام نی یه عمر کردم توو شلوارم پاتوق توو این اتاق ده متری هر روز بیشتر از دیروز نخ کش میشم همه نگا میکنن توو دستت چی هست حیف که رپ نسیه ـَست دُزا برا ما أ دَم قسطی رفت و پول حواسمو پرتش میکرد هر چرتی رو ربط بهت میدن حیف که رپ نسیه ـَست اومد دنیا وقتی بارون میزد سریع گذشت ولی آروم پیش رفت دید آدما چطور داغون میشن به خودش اومد و دید دو روز بیشتر نی دو روز بیشتر دو روز بیشتر خودت بگو غیرِ اینه یه بار فرصت زندگیمه حالا یکی سفت میگیره یکی شوخی میکنه یکی جدی میگه خودِ خودش مسئوله هر کی که جی توو زندگیش ممنوعه پس چی جلو هر چلغوزی خم شی که رد شی نه این توو دستور من نی هنـــوز زندم بی منت هِی ساختم هی رفت زیرش نم باز کردم و یکی تعطیلش کرد هیچی و هیشکی نمیکنه تقدیمت مرد صد بار هم خورد کفگیرت تهش دویـــست دفعه بگو من میرسم بلند شه أ منه هر کی بهتر همه باید تسلیمِ تصمیمت شَن اومد دنیا وقتی بارون میزد سریع گذشت ولی آروم پیش رفت دید آدما چطور داغون میشن به خودش اومد و دید دو روز بیشتر نی دو روز بیشتر دو روز بیشتر من نمیدونم کی کجا گفت ، کی چی کار کرد ، کی جا خورد خودمو نگه داشتم توو این اتاق خوش توئم جا تحمیل دعام کن چون همه خوابای رنگیم و آب بُرد دُزدیم انگار رفتیم توو سانسور رپ شطرنجی ترین تصویر سال شد انگار همه قاتلا کشک ، کاسبا کشک هنر و رپ و راه ما کج بگو رو صورتاشون آب بپاشن نبندن راه اضاف بپاچم آ دیدی چند تا من ما به پا کرد دیدی نمیخوایم اگه باشه با شرط من رو این زمین یه بار زندم باید باشه اونجوری که خواسته باشم آه