به شوریدن

من غُلام ِ قَمَرم غیر ِ قَمَر هیچ مگو من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو پیش ِ من جز سُخن ِ شمع و شِکر هیچ مگو سخن ِ رنج مگو جز سخن ِ گنج مگو وَر از این بی خبری رنج مبر هیچ مگو دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مَزَن جامه مَدَر هیچ مگو گفتم ای عشق من از چیز دِگر می ترسم گفت آن چیز ِ دگر نیست دگر هیچ مگو چهره ی زرد ِ مَرا بین و مرا هیچ مگو درد ِ بی حَد بنگر بهر ِ خدا هیچ مگو دل ِ پر خون بنگر چَشم ِ چو جیحون بنگر هر چه بینی بگُذر چون و چرا هیچ مگو گفتم این چیست بگو زیر و زِبَر خواهم شد گفت می باش چُنین زیر و زبَر هیچ مگو ای نشسته تو در این خانه ی پر نقش و خیال خیز از این خانه بُرو رَخت ببر هیچ مگو دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مَزَن جامه مَدَر هیچ مگو دل ِ پر خون بنگر چَشم ِ چو جیحون بنگر هر چه بینی بگُذر چون و چرا هیچ مگو ای نشسته تو در این خانه ی پر نقش و خیال خیز از این خانه بُرو رَخت ببر هیچ مگو