اشک

رفتی و بردی ز دل صبر و قرارم رفتی و من در رهت به انتظارم این همه درد و غم واندوه و زاری از تو و از چشم جادوی تو دارم بسکه تنهایی نشستم توبه می را شکستم درد جانکاهت کشیدم روی ماهت را ندیدم آه ازآن عهد و وفا وای از این درد و بلا از غمت مانده مرا درد بی درمان به جا شد ز راهت خون دل دیوانه ام جای تو خالی بود در خانه ام از وفا سویم نظر کن انتظار دیده سر کن آتش و رنج جدایی از دلم بازآ به در کن شد از غم خون جگرم بنگر چشمان ترم به امید روی مهت ز همه دنیا گذرم دل و جانم را با خود بردی ز برم (غزل) دیشب ز غم عشق تو افروخته بودم گر اشک نمی کرد مدد سوخته بودم گر اشک نمی کرد مدد سوخته بودم