آسمان

ای خیمه ی نیلی فام در اوج افق ها گسترده ای آرام خورشید فروزان را چون شعله ی آهی آورده ای از كاه گه مونس شب باشد ظلمت به جهان باشد گاهی ز كناری ماهی به در آری تا جلوه نماید چون روی نگاری بس كوكب رخشان بر سینه فشانی چون دشت پر از گل در فصل بهاری افزون چو شود خشمت غرقی جهد از چشمت زان سوز نهانی از سوز درون گاهی از سینه كشی آهی اشكی بفشانی قبله گاه عشاقی ای سپهر نیلی جلوه های مهتاب از عشق ما دلیری همه جا همه سو بود نشانه ی تو به دل همه كس بود فسانه ی تو ترانه آهنگ آسمون از امین الله رشیدی از سوز درون گاهی از سینه كشی آهی اشكی بفشانی قبله گاه عشاقی ای سپهر نیلی جلوه های مهتاب از عشق ما دلیری همه جا همه سو بود نشانه ی تو به دل همه كس بود فسانه ی تو