İstasyon İnsanları

Ruhi'dir benim adım Hiç çıkamam evimden Dostlar uydururum hayali Mutluyumdur bu yüzden Bir çiçek dürbününden İnsanlara bakarken Bir gün bir istasyon gördüm Trenleri geciken Yolcular ellerinde Tek gidişlik bir bilet Henüz bilmeseler de Hayat bundan ibaret İstasyon insanları burdalar tesadüfen Aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden Eskiden, çok eskiden Ben daha çok küçükken Henüz cennet plajı Otopark olmamışken Mercanların arasında Küçük balıklar vardı En güzelleri el boyunda Kavun içi olanlardı Bir gün bir rüya gördüm O kavuniçi balık benmişim Büyümem beklenmeden Afiyetle yenmişim İstasyon insanları burdalar tesadüfen Aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden Ruhidir benim adım Bir sırrım var saklarım Ama görünce anlarsınız Yalnız dikkat acımayın Acınmak canımı en çok acıtandır İstasyon insanları burdalar tesadüfen Aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden İstasyon insanları burdalar tesadüfen Aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden İstasyon insanları burdalar tesadüfen Aynı rüyayı görüp ayrı yerlere giden