آینه

شهر پر شد از صدام از صدات دم خور شو تو نگام با چشات به برق توش خیره شو پلکه ول نیمه شل استرس زیر شوک مخه چت میشه صبح میشه صبح دو تا عوضی تا خرخره پر مخا خسته از زر زره دور حرفای مفتی که قرقره شد مسیر رو جر بده تو پیک ناشنا با سیگاره بعدش یه عده آشغال که ندارن ارزش جون دادی پاشون افتادی از چشم اه... برد و باخت چه کوتاهه مرزش از خط های پیشونیم و اخم ابروم بفهمی زخمایی که لخته کرد توم یه کوه تجربه رو ساختش ازم که رو به رویام جا راستش ندم من اینم خوب یا بد با بال پرواز زمینم آسمون پامم رو ابرا دنبال من نیا تا نری از یاد من اینم من اینم من اینم من اینم خوب یا بد با بال پرواز زمینم آسمون پامم رو ابرا دنبال من نیا تا نری از یاد من اینم من اینم من اینم میره روز میشه شب بعدش هفته هر کی داشتی بهت زده رفته همه آدمای دورت پر زدن پیش بجز گذری یا که خب سر زدن هیچ تنهایی رو یه جوری بست زدم که آب زیرم نره و نمی پس ندم شیرو صبحا بیداری دود و شش رو میسابیم عوضی واس من مرضیه ولی و خستم از این بی خوابی خواه نخواه از تاریکیا میری تو نور خاطراتو میریزی تو یه جای دور یه جایی که دیگه دستت نرسه هیچ احدی نتونه بگه فکرت نجسه یه عشق تو قاب داری و آرزو تو پوستر یه جسم رو پات داری که آبروتو برده جدول منم که حل شدنی نیست احمق نکن باس سر کنم این ریسک کتاب رندگیمو مو به مو ورق بزنم کوچه ی سادگیمو رو به روم قدم بزن نوک قله با مداد رنگیام پنجره پشتشو به یادم بیار به یادم بیار حقی که خوردم سهمی که بردم و زخم رو پشتم یادم بیار که کیا کشتنم کیا پشتم بودن و حالا دشمنن من اینم خوب یا بد با بال پرواز من اینم دنبال من نیا تا نری از یاد من اینم من اینم خوب یا بد با بال پرواز من اینم دنبال من نیا تا نری از یاد من اینم من اینم من اینم خستم کرده این مسخره بازیا دست هست مرگه تو منطقه با اینا قاضی و داور باور لاشیا باعث و بانی باختن ناشی هاست ما پاییزو برگای زردیم گل شالیز فصلای سردیم مثل ما تو نسلای بعد نیست ذاتی پاک و حرفای سنگین تصویر اصلی و رسما بگیر تصویر قلبیمو حسرت ببین خسته ایم مث صدتای دیگه پرسه تو محور فردای دیده نه دیگه بازی نکن پــَــ دلو راضی نکن جا بگیر تو شهر تن قد بکش تا حد من