ساعت سه بامداد

نفس گرمِت روم یه حس نابه نگاه سردت مثل یه دراگه اووو چه سمیه لاوت منو گرفتی از خودم ولی بازم میخوامت این رابطمون اره مثل یه خوابه میترسم بشه تموم نصف راه اووو چه سمیه لاوت منو گرفتی از خودم ولی بازم میخوامت دوباره سه شبِ زیر نور ماهم همون جام که میرقصیدیم با هم دوباره سه شبِ بازم لت و پارم فقط با تو میرن دردام زود از یادم میرم تا افق آره مست مست عین یه دیوونه میرونم تو سکوت دل فریاد میزنم تا جایی که می تونم سوبر ولی معتادم هنگوور اون احساستم عشقت واسم عین الکله درد تو اون چشای مستم باز گمه حتی وقتی دوره من پره هر ذکری دارم من بازم از توئه بی تو خونه عین باندوئه چشما خونی سرخ و تابلوئه خال رو گونه، عین منروئه دستم دورش زیر پالتوئه هی می‌گفتم این دل مال توئه هی میخندید انگار کصخولم ۱۶۰ الان تو لند رووام. مست و فیدم، یا که هر دوئم خاطراتم همه از توان توی عمق حست باز گمم دوباره سه شبِ زیر نور ماهم همون جام که میرقصیدیم با هم دوباره سه شبِ بازم لت و پارم فقط با تو میرن دردام زود از یادم میرم تا افق آره مست مست عین یه دیوونه میرونم تو سکوت دل فریاد میزنم تا جایی که می تونم