نگاهش کن

ایمانمون تو نگاش یه چی منو کشید سمتش (یه چی) گفت بیا قلبمو بگیر دستت (بگیر) قول بده نشکنیش بری هرگز، اونم نداشته این حسو مثِ من خیلی وقته تو نگاش یه چی منو کشید سمتش گفت بیا قلبمو بگیر دستت قول بده نشکنیش بری هرگز، اونم نداشته این حسو مثِ من خیلی وقته بهم گفت از ترسات بگو (بگو) یه کم از دردات بگو (بگو) بهم گفت از فردات بگو (بگو) از شبای تنهات بگو (بگو) بش گفتم تنها ترس من از این قلبه که بم هر بار ضربه زد (هربار) توام اگه برات سخته په بذار برو اصن نزن حرفشم خستم دیگه از این رابطه ها که فرشته ها میشن فاحشه ها از عهدا که بستیم زیر سایه ی ماه نیستن ول کن مغز چشام تا بره خواب منم و این قلب خسته (منم) من و این مغز رد که خیلی وقتی که از بین رفته (خیلی) بدون اگه به من دادی دستتو چون من که نمیره رو هم این پلکام تا صبح، نمیره (نمیره) وقتی میوفته چشام به نگاه تو هر دفعه، هر دفعه من که فقط دارم ازت یه خواهشو یه دونه یه دونه بذار نورِ عشقت رو من بتابه تو تو نگاش یه چی منو کشید سمتش گفت بیا قلبمو بگیر دستت قول بده نشکنیش بری هرگز، اونم نداشته این حسو مثِ من خیلی وقته تو نگاش یه چی منو کشید سمتش گفت بیا قلبمو بگیر دستت قول بده نشکنیش بری هرگز، اونم نداشته این حسو مثِ من خیلی وقته رو زمین شلوار دَر، پرت می کنه اون تاپش رو سقفه تا یکمی آروم می شم، می گه تند ترش کن مثلِ تپش قلبش باس بدونم قدرشو خوب، چون این یکی روش فقط برای منه(برای منه) با دماغ یه دونه خط و یه دونه لسه بعد نوبت چکه تو بغلت آرومم و تو جمع خانومم برعکسش شبا توو تخت همه چی وارونس اون منو جادو کرده نگاش داغونم اون چشاش باز خونن از تن می کنه باز روحمو می شکنیم همه قانونا رو، داغون تا صبح قفله منه باز اون چشای خمارش وقتی میره روی زانوهاشو همسایه میشنوه صدای تخت و خرد شدن همه چهارچوبا رو میرسیم باز با هم مرحله آخر، دوباره آروم بازو منی که قویم جلو تو تسلیمم این روی مجنونتو چون فقط من دیدم گوشم لا دندونت قفل میشه و وحشی تر مث تو رو تا به امروز هیچ جا من ندیدم تو نگاش یه چی منو کشید سمتش گفت بیا قلبمو بگیر دستت قول بده نشکنیش بری هرگز، اونم نداشته این حسو مثِ من خیلی وقته