جمعیت تنها

ﺑﺮم ﮔﺮدون ﺑﻪ اون آﻏﻮش ﺑﻰ ﻣﻨﺖ ﺑﺮم ﮔﺮدون ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﻋﺸﻖ اﻣﻨﻴﺖ ﺑﺮم ﮔﺮدون ﺗﻮ ﻛﻪ دﻧﻴﺎ رو ﭘﻨﻬﻮن ﻛﺮدی ﺗﻮ ﻗﻠﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﺮم ﮔﺮدون ﻣﻨﻮ از رﻧﺞ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ راﺣﺖ ﻛﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻗﻠﺐ ﺗﺮک ﺧﻮرده ﻣﺤﺒﺖ ﻛﻦ ﺗﻮ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻣﻮ دﻳﺪی ﺧﺪا ﺗﻨﻬﺎﺗﺮه ﻳﺎ ﻣﻦ ﻗﻀﺎوت ﻛﻦ ﻗﻀﺎوت ﻛﻦ واﺳﻪ اﻳﻦ ﻛﺸﺘﻰ ﺗﺎ ﺧﺮﺧﺮه ﺗﻮ ﮔﻞ ﻳﻪ ﻛﺎری ﻛﻦ ﺑﺮای اﻳﻦ ﻧﻬﻨﮓ ﻋﺎﺷﻖ ﺳﺎﺣﻞ ﻳﻪ ﻛﺎری ﻛﻦ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﻫﻰ ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺷﻜﺴﺘﻪ داره ﻣﻰ ﻣﻴﺮه واﺳﻪ اﻳﻦ دل ﻳﻪ ﻛﺎری ﻛﻦ واﺳﻪ اﻳﻦ ﻗﺎﺻﺪک ﻛﻪ ﺧﻮﻧﻪ رو ﮔﻢ ﻛﺮده ﻃﻮﻓﺎن ﺑﺎش واﺳﻪ اﻳﻦ ﺑﺮه ی ﺗﺮﺳﻮی ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎن ﺑﺎش ﺟﻮوﻧﻰ ﻣﻮ ﺑﺪزد و آرزوﻫﺎﻣﻮ ﻋﻘﺐ ﺑﻨﺪاز اﻳﺮان ﺑﺎش ﻳﺎ ﺑﻰ رﺣﻤﺎﻧﻪ از ﻫﺮﭼﻰ ﻛﻪ ﻣﻮﻧﺪه ﻧﺎاﻣﻴﺪم ﻛﻦ ﻳﺎ ﭘﺸﺖ ﭘﻴﺮﻫﻨﺖ از ﭼﺸﻢ دﻧﻴﺎ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪم ﻛﻦ ﻗﺴﻢ ﺧﻮرده م ﺗﻮ آﻏﻮﺷﺖ ﺑﻤﻴﺮم روﺳﻔﻴﺪم ﻛﻦ ﻣﺚ ﭘﺮواﻧﻪ ای ﻛﻪ ﭘﻴﻠﻪ رو ﺑﺎ دﻳﺪن اﺑﺮا رﻫﺎ ﻛﺮده ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮد ﻣﺚ ﻳﻪ ﻗﻄﺮه ﻛﻪ از ﻛﻮه ﺗﺎ درﻳﺎ ﺷﻨﺎ ﻛﺮده ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮد ﻣﺚ اوﻧﻰ ﻛﻪ رﻓﺘﻪ اﻣﺎ دﻳﺪه اﺷﺘﺒﺎ ﻛﺮده ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮد ﺑﺎ ﻳﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺪون واﻫﻤﻪ ﺷﻔﺎف ﺑﻰ ﭘﺮده ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮد