همسفر

تو از كدوم قصه ای كه خواستنت عادت نبودنت فاجعه بودنت امنیت تو از كدوم سرزمین تو از كدوم هوایی كه از قبیله ی من یه آسمون جدایی اهل هر جا كه باشی قاصد شكفتنی توی بهت و دغدغه ناجی قلب منی پاكی آبی یا ابر نه خدایا شبنمی قدر آغوش منی نه زیادی نه كمی من و با خودت ببر ای تو تكیه گاه من خوب مثل تن تو با تو همسفر شدن من و با خودت ببر من به رفتن قانعم خواستنی هر چی كه هست تو بخوای من قانعم ای بوی تو گرفته تن پوش كهنه ی من چه خوب با تو رفتن رفتن همیشه رفتن چه خوب مثل سایه همسفر تو بودن هم قدم جاده ها تن به سفر سپردن چی میشد شعر سفر بیت آخرین نداشت عمر پوچ من و تو دم واپسین نداشت آخر شعر سفر آخر عمر من لحظه ی مردن من لحظه ی رسیدن من و با خودت ببر ای تو تكیه گاه من خوب مثل تن تو با تو همسفر شدن من و با خودت ببر من به رفتن قانعم خواستنی هرچی که هست بخوای من قانعم من و با خودت ببر من و با خودت ببر