سی در رو بشکن

هیچکی نگفت یه دخترِ تنها تو این شهر شلوغ بین نگاه هرزه ی مردم سر تا پا دروغ چه حالی داشت وقتی همه آرزوهاش مرده بودن وقتی که دستای پلید ، آبروش رو برده بودن هیچ کی نفهمید چی کشید وقتی که مرگش رو می دید توی هجوم نعره ها، هیچ کی صداش رو نشنید بدون دروغ نیست این حرفا داره صحت همه ی ماها شدیم یه مار چار و سه خط ماییم وارث درد، ماییم باعث مرگ غیرت ایرانیا رو صاعقه زد حرفا بحثا رفت رو اعصاب، شد کابوس بد کم کم خواست به صدا در بیاره ناقوس مرگ دختر ایرانی، ناموس تو، ناموس من چرا کاری کردیم، خودش بره به پابوس مرگ چطوری دلمون اومد با آبروی یك دختر ما بازی کنیم که زندگیش بشه مختل تو کنج اتاق، تکیه داده اون تنها