سفری در شب

شب آمد که ر‌ه زند فکر و خیال او به خوابم شب آمد که افکند تا به سحر به التهابم خیزمو به دوش کشم تفنگ کهنه کار خود را به اسب یکه شناس سوار شوم روم به صحرا اسب زیبای خوش رفتارم پر بر آر و ز جا بردارم رو به سر منزله دل دارم پیش از آن که از سپیده اثر بینم خواهم امشب که صبح دگری بینم گر توانی‌ بپر اسب امید من برسانم به آن صبح امید من میخواهم تا خفته دیده بدخواه دیده روشن سازم از رخ آن ماه همتی کن خدا را سحر شد با سخن گفتن امشب به سر شد شب آمد که ر‌ه زند فکر و خیال او به خوابم شب آمد که افکند تا به سحر به التهابم خیزم و به دوش کشم تفنگ کهنه کار خود را به اسب یکه شناس سوار شوم روم به صحرا