یا رب

یارب مرا یاری بده تا خوب آزارش کنم هجرش دهم زجرش دهم خوارش کنم زارش کنم از بوسه های آتشین وز خنده های دل نشین صد شعله در جانش زنمصد فتنه در کارش کنم سیمین غانم در پیش چشمش ساغری گیرم ز دست دلبری از رشک آزارش دهم از غصه بیمارش کنم بذری به پایش افکنم گویم خداوندش منم چون بنده در سودای زرکالای بازارش کنم گوید بیفزا مهر خودگویم بکاهم مهر خود سیمین غانم گوید که کمتر کن جفا گویم که بسیارش کنم هر شامگه در خانه ایچابکتر از پروانه ای رقصم بر بیگانه ای وز خویش بیزارش کنم چون بینم آن شیدای من فارغ شد از سودای من منزل کنم در کوی او باشد که دیدارش کنم گیسوی خود افشان کنمجادوی خود گریان کنم با گونه گون سوگندهابار دگر یارش کنم سیمین غانم چون یار شد بار دگر کوشم به آزاری دگر تا این دل دیوانه را راضی ز آزارش کنم