اسیر دام توم

چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم ای فتنه بکش یا بنوازم چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم ای فتنه بکش یا بنوازم بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم کن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرم بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم کن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرم چه کنم عشقی غیر از تو نخواهم به خدا محنت ریزد ز نگاهت امیدم کو جدا از او پر پر شده ام خاکستر شده ام آزارم کن چو چشم خود بیمارم کن من ز جفایت دلشادم از غم عشقت خرسندم از همه عالم بگسستم تا که به مهرت پا بندم عشق و امید صفائی ای عشق من چه بلائی کی ز وفا جانب ما باز آئی چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم ای فتنه بکش یا بنوازم