باورم کن

باورم کن باورم کن باورم کن آنچه هستم بس که ناباوری دیدم توو خودم هر بار شکستم باورم کن خیلی خستم از غم ناباوری ها تو کمک کن تا نباشم آیه ی دربدری ها رگبار تلخ دورنگی دشنه زد به تار و پودم از غم نامردمی ها مرده ذرات وجودم دیگه باورم نمیشه که هنوزم زنده هستم گرچه میدونم که پاکی شده باعث شکستم باورم کن باورم کن باورم کن آنچه هستم بس که ناباوری دیدم توو خودم هر بار شکستم باورم کن خیلی خستم از غم ناباوری ها تو کمک کن تا نباشم آیه ی دربدری ها باورم کن که توو سینه غم دارم به حجم فریاد آخه این غم کمی نیست که صداقت رفته بر باد زیر این گنبد وحشی توی این دل نگرونی تو بیا همسفرم باش اگه تو بخوای میتونی تو میتونی ، تو میتونی باورم کن باورم کن باورم کن آنچه هستم بس که ناباوری دیدم توو خودم هر بار شکستم باورم کن خیلی خستم از غم ناباوری ها کمکم تا نباشم آیه ی دربدری ها باورم کن ، باورم کن