غم مخور

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور گر بهار عمر باشد باز در تخت چمن چتر گل بر سر کشی ای مرغ خوش خوان غم مخور دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نگشت دائما یکسان نماند حال دوران غم مخور یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید هیچ راهی نیست که نباشد آن را پایان غم مخور آن را پایان غم مخور در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید هیچ راهی نیست که نباشد آن را پایان غم مخور در بیابان گر به شوغ کعبه خواهی زد قدم سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد ناپدید هیچ راهی نیست که نباشد آن را پایان غم مخور آن را پایان غم مخور