خاطره

وقتی نگاه میکردم از گل به خار رسیدم با خود گفتم پروردگارا چه فلسفه ای است در این همسایگی و چه حکمتی است در این بیگانگی با یه مشت خاطره های خوب و بد مگه میشه تا ابد زندگی کرد همه جا اشکم سرازیره و دل از زندگی سیره و انگار این روزها دل داره میمیره و میره پی کارش صدات مونده نمیره از توو گوشم نگاهت مونده که برده عقل و هوشم خودت نیستی ولی یادت باهامه رفیق گریه ها و غصه هام همه جا اشکم سرازیره و دل از زندگی سیره و انگار این روز ها دل داره میمیره و میره پی کارش تو که رفتی ولی عطرت نمیره خودت نیستی دلت اینجا اسیره اگه رفتی ولی عشقت که مونده همین عشقت دل ما رو سوزونده همه جا اشکم سرازیره و دل از زندگی سیره و انگار این روزها دل داره میمیره و میره پی کارش ای عزیز جان من، من برای مرگ خود یک بهانه میخواهم یک بهانه ی پوچ عاشقانه میخواهم از غمی که میدانی با تو بودنم مرگ است بی تو بودنم هرگز گر بهانه این باشد من بهانه میگیرم عاشقانه میمیرم