بهت

توی بهت چشم من درد ناباوری فصل سرد عشق ما رنگ خاکستری دردی که من میکشم اگه کوهم میکشید ذره ذره می تکید قطره قطره میچکید میتونست با دست تو بهت من ویرون بشه فصل زرد قصه هام ظهر تابستون بشه قصه ی یقین عشق توی دفترم بودی توی آئینه ی شعر شکل باورم بودی من از خوش باوری هام به ویرونی رسیدم تو را یک لحظه نزدیک 1 لحظه دور میدیدم از تب ناباوری گر گرفته تن من سهم من از تو اینه چکه چکه آب شدن دروغ آخرینی که من از تو شنیدم خودت بودی که از تو به ویروونی رسیدم از تب ناباوری گر گرفته تن من سهم من از تو اینه چکه چکه آب شدن از تب ناباوری گر گرفته تن من سهم من از تو اینه چکه چکه آب شدن