غزل

انگار با من از همه کس آشنا تری از هر صدای خوب برایم صدا تری آیینه ای به پاکی سرچشمه یقین با اینکه رو به روی منی و مکدری تو عطر هر سپیده و نجوای هر نسیم تو انتهای هر ره و آن سوی هر دری لالای پر نوازش بارانه نم نمی خاک مرا به خواب گل یاس میبری انگار با من از همه کس آشناتری از هر صدای خوب برایم صدا تری درهای نا گشوده معنای هر غروب مفهوم سر به مهر طلوع مکرری هم روح لحظه های شکوفایی و طلوع هم روح لحظه های گل یاس پر ‌پری از تو اگر که بگذرم از خود گذشتم هرگز گمان نمیبرم از من تو بگذری انگار با من از همه کس آشناتری انگار با من از همه کس آشناتری من غرق تمامی غرق آب های مرگ تو لحظه عزیزه رسیدن به بندری من چیره می شوم به هراس قریب مرگ از تو مراست وعده میلاد دگری از تو اگر که بگذرم از خود گذشتم هرگز گمان نمیبرم از من تو بگذری انگار با من از همه کس آشناتری از هر صدای خوب برایم صداتری