گریه

حالا که حوصلمون از خودمون سر رفته حال قلبای شکسته رو به بدتر رفته تا بیای به من بگی با تو صداقت دارم میون قلب حقیقت نیش خنجر رفته بذارین گریه کنم عمر من فاصله را پیمودست سرزنش کردن من بیهودست در شناسایی پاکیزه دلان سهم من از همه کمتر بودست بذارین گریه کنم روح من در قفس تن خسته بغض راه نفسم را بسته اشک بی تاب فرو ریختن است در پی بر مژه آویختن است حالا که کویر دل سیل سراسیمه می خواد حالا که سینه ی من صفای آیینه می خواد حالا که موج سراب از حد فراتر رفته از من این پیر فلک سینه ی پر کینه می خواد بذارین گریه کنم. بذارین گریه کنم.