از بن

اینبار با تو اینبار ازتو این بار ازبن کندیم . همراه باهم هم وزن با هم هم تن با هم رستیم . عبوس و خمود و باری هم جن زده می زاییم دوباره نوزادی پاک فرزندان مهربانمان را مادرانه چال میکنیم هم ردیف هم در خاک آغوش بگشا شرمگین محبوب من اگر باد باشی هم تو را می گیرم مرگ باشی هم، دستانت را صفحه ی بی نفسّ سپهر را سیاه کردیم . دریدیم تن بی مهر این آسمان را دیدی چه تنها سایمان رشد کرد از خاک سرد آن حیاط آرام به بالا با تو دوباره به هم میرسم با تو در خیابان زمین میخورم این ضربه ها ریشه ات را نمیزند تو ای سر به بالاترین سرو این چمن آغوش بگشا شرمگین محبوب من اگر باد باشی هم تو را می گیرم مرگ باشی هم دستانت را عصری در سایه ای که جان ندارد خواب میرویم به انتظار دست هم سوار خبر را بلند جار میزند که مرد ما رفت که رفت آن زن