لال

چه خاکی گرفته مثالِ علفِ هرز خبرو میپیچه به دورم و به گوشمم میرسه ، اینا میگن لال شدم آزادی بیان مُد شد همه جیگر دار شدن و این ترسناک ترین روالِ خفه کردنه که فشاره دستا رو حس نکنی پسِ گردنت و اما تو ، یه شاکی از سره دغدغه که پشتِ پرده دستا قنوتی توو صفِ اوله یعنی شرف داره دشمن هزار و صد مرتبه به این توده‌ی خوش استقبالِ بد بدرقه مینوشتم، تو مطمئن تر از اینکه مشکل أ ما نیست اونا مستبدن آینده شُل کرد رو دوشِ صندلیا در واقع خودم شدم دلیلِ تنبلیا حالا بیا فرو کن توو سر که بابا فردا حالاست