رحم کن

ای تو هم بُغض هنوز از من و ما عاشق تر ای تو از خاصیت عاطفه پیغام آور همدمه دور به من مثله تن من نزدیک صاحب قصه ی میلاد و هنوز و آخر رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه با چه ترسی بیتو دور از چشم تو می زیستم من حریف جذبه ی چشم تو هرگز نیستم رحم کن تا شب بیجنبش بیحوصلگی پشت این پنجره ی خالی قابم نکنه دارم از فکر رسیدن به تو آباد می شم تو بیا که باد ولگرد خرابم نکنه رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه ای مراقب چراغ نفس من در باد نفست به شعر من جرات عُریانی داد باله پرواز من در به در عاشق باش چون که در من کسی از اوج پریدن افتاد رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه