روزگار

از روزگار دلم گرفته از این تکرار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم بارون ببار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم گریه کنم گریه کنم برای گم کردن خویش رها شدن از کم و بیش برای در خود گم شدن جدا از این مردم شدن بهانه ی گریه میخوام بهانه ی فریاد زدن بیا تو باش ای مهربان بهانه ی گریه من از روزگار دلم گرفته از این تکرار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم بارون ببار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم گریه کنم گریه کنم از من دیگه هیچی نمونده یه قصه ام صدباره خونده امروز هوام هوای گریه گونه هامو بارون پوشونده ابر غمم بارون نمیشه درد سکوت درمون نمیشه بخون برام از پشت شیشه درد سکوت درمون نمیشه از روزگار دلم گرفته از این تکرار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم بارون ببار دلم گرفته دلم میخواد گریه کنم گریه کنم گریه کنم