لاله زار

همین فردا باید برم لاله زار دلم واسه حال و هواش لک زده حالا شیر رو کاشی کاری دیگه لابد پیر شده حتما عینک زده لابد بچه ها توی پس کوچه هاش بازم فیلمای جفتی طاق میزنن نئون های رو سردر سینما هنوز مثل رنگین کمون روشنن هنوز تو تئاتر های اونجا میشه نشست و پی اس های بی پرده دید میشه گاهی وقتا توی کافه هاش صدای خوش شاملو رو شنید میدونم که تو دوغ اون کافه ها هنوز پچ پچ مردن تختیه هنوزم یکی داره جار میزنه که چهارشنبه ها روز خوشبختیه نگو راه دوره نگو چاره نیست چمدون دلتنگیامو بیار نگو اون خیابون دیگه دود شد همین فردا باید برم لاله زار مگه میشه رویا رو از ما گرفت مگه میشه این آرزوها رو کشت گذشته گذشته ولی بعد از این نگو میشه آینده یه ما رو کشت همین فردا باید برم لاله زار جوونیم توی اون خیابون گذشت