وادی عشق

به سرزمین عشق ما کجا شد آن ترانه ها چرا شکست نشانه ها هوای یاد یار کو در این شب گلایه ها من و تو مانده ایم جدا به چشم انتظار ما شقایق بهار کو بگو بگو که چاره چیست از عاشقی نشانه نیست خانه اگرچه خانه نیست مرا به خانه ام ببر جز تو مرا بهانه نیست هوایی عاشقانه نیست زمزمه ترانه نیست مرا به خانه ام ببر در این غروب لحظه ها که میرود ز دست ما ز رهگذار عمر چرا سپیده ای سفر نکرد به چاوشان ره بگو زه سرزمین آرزو نسیم عاشقانه ای چرا دمی گذر نکرد بگو بگو که چاره چیست از عاشقی نشانه نیست خانه اگرچه خانه نیست مرا به خانه ام ببر جز تو مرا بهانه نیست هوایی عاشقانه نیست زمزمه ی ترانه نیست مرا به خانه ام ببر