سو سو

مرگ حقه حق با ما هم حق با ما هم باطل اونی که هار نمیشه قانع با جوابای متداول اون میفهمه باید خوب بجنگ تا باقی بمونه عامل اما تش یه تیکه ست تو پازل نمیشه کله تصویر و بسازه دردو کینه ست و غم تو سینه عفونت تو ریشه ست و ساقه هر چی نسخه ست و همه پیچیدن و چیزی نکرد افاقه همه نا کس همه ساکت همه چاپلوسو چاکر دیگه باید یاد گرفت کله شرک و کل این بدن ناقل اما میبینه اون دور ته جاده میزنه یک نوری سوسو ایینه ها سایه ها رو میکشن اون تو و هرکی که رفته تا تش توش مونده بس پیچیده شده گره ها کور میخوره زالویه زمونه از دل ما خون میشه پوستش مورمور برگشتی کسی نبود جز من و بقیمون یک مشت خوک زورگو مونده بینه 2 راهی سایه ها و نور دیگه باید انداخت اینه ها رو دور واسه اخرین بار اینه رو گرفت بالا تصویرش رو باز کرد یبار دیگه مرور دید سیاهی شد سرخ زیره فشار نرم و عرف برگشت رو به ما ایینه شو گرفت بالا و رو به همه مون گفت سیاهی سرنوشت نیس واسه اونی که پی دلیل ولی گله م از ایینه چرا کسی نی دیگه که تاریکیم رو بپذیره ما که نزدیم کلن به صورت نقاب اما حقیقت شفاف شد به قیمته کدورت ما کی جوابگوه ها لعنت به مکر گرگ ها لعنت به سکوت بره ها کی میاد بعد ما که بزنه یذره تلنگر به کله ها منم که نشکوندم قوانین رو هیچ جا این قوانین بودن که من رو گذاشتن زیره پا اروم و بی صدا بی دفاع کی دیگه کی دیگه از سیاهی و غم تو چی میگه تکلیف هم دردی چی میشه ناراحت باشی میمونه کی پیشت بعدش هم دیگه خیلی نمیکشه اون که همه بگن سیاهی دروغ بگن همه چی خوبه غریبه میشی تو با حسی که توت تنها