یه چیزی مرد

یه چیزی مرد اون روز توم با فرضم از جامعه دشمن شدم نه میتونم جلو دهنم و بگیرم نه میتونم راجع بهش صحبت کنم یه چیزی مرد اون روز توم که سرمای تنهایی تنمو سوزوند اونوقت بود که دیدم نه میتونم ازش بترسم نه میتونم جرعت کنم یه چیزی مرد اون روز توم که کردم از ساقه سقوط گندیدم توی باغ سکوت گوشتمو خورد تا ته حتی هسته هامو روبود منم درگیر نشدم و کردم عبور دادم هرچی کردن تو حلقمو قورت شده سینه خیز میرم اگه جامعه پامو شکوند اگه دستمو خوند یه حس میگه بخون بگو چی گذشت بهتون بگو بمون نذار همه بشن یه جور به زور شده ادما رو بده تکون از تو اما نده ضعفتو نشون یه روز شاید تقی بخوره به توق حصرت انتقام و نبری به گور رخ روزگار و با خون کلمه بشور اینو به کسی نگفته بودم ولی بدون یه چیزی مرد اون روز توم یه چیزی مرد اون روز توم یه چیزی مرد اون روز توم یه چیزی مرد اون روز توم همه تو جست و جوی معنان نمیخوان بپذیرن که فقط یه ذره ان تو ذرات پی دلیلن که نه میرن امروز و بکنن فردا یه سری بلند کنن وسط سرها بقیه فقط گوش به فرمان مرض مال و علاج به انتخاب نه واسه نبودن درمان من واسه بردن جنگ بزرگتر حاظرم ببازم حتی دعوا گندم و تما تف به جامعه تف به هنر به شعر کشتی ما نشسته کلا به گل تو هم کافیه ببینی از این زاویه محاله زندگیت دیگه مثل قبل بشه کافیه یه بار بگی نه جای بعله تا ببینی چقدر زور داری جلو گله شاید اون روز ممنون باشی ازم که توت کشتم یه خود متوهم یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توم یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توم هی یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توت یه چیزی مرد اون روز توم هی