نادیده

بی هوشم از درد میجوشه تو خونم میل به بودن سلولم سرد تنم رو با سرما سوزوندن تا یکی کورم کد اما تنهایی صبورم کرد هم گس هم شورم تلخن حرف هام تا تو غیب بمونم من ساکنه شهره صدام بی سهمم از اسمو صورت میتاب از پنجره ماه رویه جایه شلاق روی شونم حتی اگه یه روزی بخوام که بیرون باشم نمیتونم فرو رفتنو زمزمه هام همه فقط شدن اسبابه کدورت منم لذت برم از این رفتم رویه اعصاب حکو.ت قاضیو مردم تو کمین قانون شده ابذار خشونت از نیمه چرک زمین میزنه بیرون چرکو عفونت نادیده رو نادیده میگیرن تا وقتی که میکنه تو زره تو کونت ولی حسم بم میگه نادیده بمون بزا فک کنن موندی تو حاشیه به زور این اتاقا دورت پره حذف شده هان حتی زنده موندتم کافیه بدون اگه کسی این ورا ندیدتت به این معنی نیس که مرده حقیقتت به این معنی نیس کسی نمیگزه ککش بعضی وقت ها تنفست هم مقاومت زنده بمونی بسه یروزی باز میشه میله ها شاخک ها بال میزنه بیرون از پیله ها هر چند که دست نیافتنیه رویا اما حرکت جهت میخوادو ایده آل ولی کم کم عوض میشه مسیره راه میزنی پرسه تو شب رها به زیر ماه بدون شک تهش لگد میکنی زیره پات اون ها که شکنجه ت کردن بی دفاع نفس بکش پا شو برگرد درد بودن رو دوباره حس کن پاشو نفس بکش پاشو قد خم نکن همه لحظه ها رو بشمار پاشو نفس بکش حتی اگه مجبوری به انتقام فک کن اگه نمیتونی بگذری ولش کن فقط تو میتونی بشکنی طلسم رو نفس بکش پاشو برگرد درد بودن رو دوباره حس کن پاشو نفس بکش پاشو قد خم نکن همه لحظه ها رو بشمر پاشو نفس بکش حتی اگه مجبوری به انتقام فکر کن اگه نمیتونی بگذری ولش کن فقط تو میتونی بشکنی طلسم و پاشو نفس بکش