بالا افتادن

خورجین چرم و الاغ کور مردم مرعو پادشاه زور محفظه تنگه و تعدادمون زیاده نمونده بینمون حتی جای مو همه روییدن از خاک و خون کسی وصل نیست به جایی تو اسمون علف حرضه که میپیچه به ساقمون و کند شده دیگه قیچی باغبون ببین همه ترسیدن منم ترسیدم ولی کنجکاوم میخواستم ترس هامو طعمه کنم ببینم چی میچسبه ته قلابم صیدم سنگین بود منو کشید تو منم شل کردم و افتادم من تا وقتی میترسم هستم من تا وقتی میترسم ازادم من تا وقتی میترسم ازادم اینه مو برعکس میگیرم دنیا رو تو دستم میبینم کوه ها دره های اسمونن درخت ها اویزونن من دارم بالا میفتم من دارم بالا میفتم زمانو پیش میرم مکانو برمیگردم بین مردمم و فاسد میشن میگندن همه تو جاشونن تکرار باباهاشونن هر چیزی غیر از این بودن اونا رو درک میکردم من دارم بالا میفتم من دارم بالا میفتم صاعقه جوونه زد زمین ابر شد اینه مو چرخوندم بارون تگرگ شد چه شنا نا بلدایی تن به اب زدن تو اشکی که تو چشای زمین جمع شد من دارم بالا میفتم من دارم بالا میفتم من دارم بالا میفتم من دارم بالا میفتم من از ترس نترسیدم از ترس انگیزه میگیرم اصلا با من از واهمه هات حرف نزن بترس از هر چیزی که به سمتش میری که این ترس نیست که تو رو داره میکشه عقب نه من گم کردم مرز سیستم و ادما رو ذهنتو بگرد پیدا میکنی مارو چون ما هممون تهش به فکر منفعتیم پس باید بریزیم تو خودمون ببندیم دهنا رو تو هم وانمود کن به هر چیزی که نیستی منم وانمود میکنم که باورت کردم اقلن اینجوری یه جایی تو ذهن هم داریم پشت ویترینی که ساختیم از دروغ و فرهنگ اما لح لح میزنن همه تو سطح شهر واسه یه مدرک یه نشونه یه دونه سند که بفهمن کین و کجان چی فکر میکنن قلبن راجع به هر چی که نمیفهمن منم فکرامو کردم رفتم دورامو زدم حرفمو میزنم بعدم میرم تهش به درک اگه نمیترسی بدون داری میری سمت غلط اگه نمیترسی بدون داری میری سمت غلط