خون

ما با کل بنا مشکل داشتیم زدیم به بن نه با برره ها چریدیم نه خورده ایم فریب گرگ نوشتیم واسه روشنایی و نسیم صلح واسه هرکی خودی بود و به مرور غریبه شد دهنامون بسته نموند با نرم و به زور و قفل و زیر فشاره عرف دلمون هرچی خواست گفت جلوی ریز و درشت شوخی یا جدی و خشک از اشکامون آب شرب گرفتیم هر کی خواست خورد گردنم درد گرفت انقد اومدم سربلند بیرون دیگه گلوله میخورم من بعد بالا آوردم هرچی بود اکثریت همه هم شکلن لعنت به فرهنگ جمعیتون دل میشکونن و میخورن مغز کم میزنن و نمیشن پشیمون از دوست یه نشون بده بهمون زود دشمن فراوون اطرافمون خون میچکه از دندون کو انگیزه و آرزو تو جنگیم هر روز جون میدیم ساکت و مرموز خنجر تو کمر توی پهلو ول و بی ملت و علت و معلول خون میپاشه تو صورت هر روز میچکه پایین از ابرو زمین خون میکنه گریه خون پریم از نفرت و اندوه وسط میدون اسب خشممون میکشه شیهه خون میپاشه تو صورت هر روز میچکه پایین از ابرو زمین خون میکنه گریه خون پریم از نفرت و اندوه وسط میدون اسب خشممون میکشه شیهه خون ما ریز میدیدم گنده رو تا تغییر خواستیم بهمون گفتن تند نرو که حفظ کنن سلطه رو دامنه لیز شد تا بیخیال شیم قله رو کلمه رو از معنی تهی کردن عقیم کردن جمله رو با شیر کفتار خر میکردن کره رو بهش یاد میدادن اخم صورتای مهربون ضربه خورده رو بزرگ که میشد قورت میداد خوک درسته رو حق میخورد میشد تپل تر و درشت تر و من لال نمیمیرم تا بشم از بند فکرت آزاد بیام از پشت پلکت بیرون تا بشم نقض ادعاهات نیاز ندارم حتی باشم تو متن اتفاقات آوازم کافیه تا بکنم ملک فکر آباد از دور انگار یه لکه ی کم نور میزنه سوسو میکشتم تو تو پاک میکنم صورتمو از چرک از اندوه از این سیاهی ملعون میسازم قافیه و مضمون آینه ام و میگیرم رو به نور خودمو میکشم بیرون از خون میپاشه تو صورت هر روز میچکه پایین از ابرو زمین خون میکنه گریه خون پریم از نفرت و اندوه وسط میدون اسب خشممون میکشه شیهه خون میپاشه تو صورت هر روز میچکه پایین از ابرو زمین خون میکنه گریه خون پریم از نفرت و اندوه وسط میدون اسب خشممون میکشه شیهه